مسجدتاریخی نو یکی از آثار تاریخی ارزشمند شهرضاست که تاریخ بنای آن مربوط به دوران حکم‌رانی سلجوقیان است.
این مسجد پس از مسجد جامع بنا گردیده است، و دارای جذابیت‌های معماری و بصری فراوانی از جمله شبستان وسیع و زیبا با ستون‌های سنگی، مناره بلند آجری و تنوع آجر چینی در طاق‌های ضربی شبستان می باشد.

منبر سنگی یکپارچه که احتمالا همزمان با ساخت این مسجد در محل قرار داده شده است نیز از دیگر جاذبه‌های معماری این بنای تاریخی است. این مسجد در زمینی به مساحتی در حدود هزار متر مربع ایجاد شده و دارای مناری بلند به ارتفاع ۱۲متر و طاق‌های ضربی و دو شبستان است.

شبستان اصلی قسمت غربی مسجد را تشکیل می دهد، که دارای ۹ ستون سنگی می‌باشد و در قسمت شرقی مسجد نیز حیاطی با ایوان آجری و شبستانی کوچک قرار دارد. سنگ‌فرش مسجد نیز از کاشی فیروزه‌ای می‌باشد.
در ساخت زیرستون‌های مسجد از سارُچ استفاده شده و محراب مسجد نیز به صورت مُقرنس کاری تزیین شده است؛ تنها مناره مسجد، ۳۰ سال قبل تعمیر شده است. از آثار باقی مانده در مسجد ۹ منار سنگی و چهار ناودان سنگی و همچنین سنگابی مربوط به زمان قاجار می باشد. در سال ۱۳۷۷ شبستان مسجد دچار آب گرفتگی شده است.

شبستان اصلی مسجد ۹ ستون سنگی دارد که پایه آنها برای استحکام بیشتر از ساج بنا شده است، در بخش شرقی مسجد حیاطی با ایوان آجری ساخته و محراب مسجد هم با مقرنس کاری تزئین شده است.

هشت ناودان سنگی و سنگ آبی متعلق به سال ۱۱۳۰ هجری قمری از دیگر دیدنی‌های مسجد نو شهرضا است، مسجد نو در سال ۷۵ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید