سالروز حمله امریکا به هواپیمای مسافربری ایران در ۱۲ تیر ماه ۱۳۶۷ به نام روز «افشای حقوق بشر امریکایی» نامگذاری شده است. جنایت هولناک نظامیان امریکایی در این روز در هدف قرار دادن هواپیمای مسافربری ایران در خلیج فارس با ناو متجاوز امریکایی را باید یکی از دردناک‌ترین فجایع انسانی دوران معاصر دانست، چرا که عاملان آن به رغم اعتراف معاون رئیس‌جمهور وقت امریکا در حمله عامدانه به هواپیمای مسافربری، نه تنها توبیخ نشدند، بلکه توسط رئیس‌جمهور وقت امریکا مدال شجاعت! گرفتند.

آنچه به ابعاد ضد انسانی این جنایت می‌افزاید سکوت سازمان‌های مدعی حقوق بشری غرب در قبال آن و عدم محکومیت آن توسط سازمان ملل متحد است و همین امر سبب گردیده که سران رژیم جنایتکار واشنگتن، منشأ اصلی بسیاری از جنایات تاریخ معاصر علیه ملت‌های مستضعف باشند، چرا که به دلیل نظام ناعادلانه فعلی حاکم بر جهان، کاخ سفید خود را در برابر هیچ مرجعی پاسخگو نمی‌داند.

در روند تحولات دفاع مقدس در سال‌های پایانی جنگ، رژیم بعث حاکم بر عراق پس از آنکه در شکست مقاومت رزمندگان اسلام ناکام ماند، سعی کرد از یک سو با کشاندن جنگ به حوزه غیر نظامیان از طریق تشدید موشکباران شهرها و بمباران شیمیایی شهرهای ایران (نظیر سردشت) در مقاومت و ایستادگی مردم و رزمندگان ایران ایجاد اخلال کند و از سوی دیگر، با حمله به نفتکش‌ها و بین‌المللی کردن جنگ، پای قدرت‌های بیگانه را به خلیج فارس باز کند که حمله ناو امریکایی وینسنس به هواپیمای مسافربری ایران محصول این سیاست‌های جنایتکارانه و مداخله جویانه بود. اقدام امریکا در این جنایت و استمرار حمایت از صدام و سکوت مجامع بین‌المللی سبب شده که امریکایی‌ها در ادامه جنایت‌شان سکوهای نفتی و ناوهای جنگی ایران را هدف قرار دهند.